Strona Główna » Aktualności » J.Ś. Dalajlama w Nowym Jorku – 19 maja 2010

J.Ś. Dalajlama w Nowym Jorku – 19 maja 2010

19 maja 2010

1 czerwca 2010
Jego Świątobliwość Dalajlama i prezydent University of Northern Iowa Benjamin Allen wchodzą na scenę przed wykładem Jego Świątobliwości dla studentów, kadry naukowej i gości uniwersytetu, 18 maja 2010 roku w Cedar Falls/AP Photo

Nowy Jork, 19 maja 2010 – Jego Świątobliwość Dalajlama przybył do Nowego Jorku około południa. Na lotnisku przywitali go: Rato Khyongla Rinpoche, opat ośrodka buddyjskiego Kunkhyab Thardo Ling (the Tibet Centre) i Richard Gere, założyciel Healing the Divide, organizacji pomagającej cierpiącym z powodu kryzysu humanitarnego, zmarginalizowanym społecznościom na całym świecie, na której zaproszenie przybył do Nowego Jorku, oraz Tsewang Phuntso z Office of Tibet.

Po przyjeździe do hotelu, Jego Świątobliwość udzielił audiencji Tybetańczykom pochodzącym z Dziekundo w Khamie we wschodnim Tybecie, dotkniętego niedawno trzęsieniem ziemi. Przybyli oni, aby poprosić w imieniu mieszkańców swojego rodzinnego miasta, o błogosławieństwo i modlitwy za zmarłych. Jego Świątobliwość podzielił się z nimi swoimi myślami, jakie miał w czasie, gdy zdarzyła się ta tragedia. (…)

Po południu Jego Świątobliwość udzielił kilku prywatnych audiencji. Następnie spotkał się z grupą około stu osób związanych z Ośrodkiem Tybetańskim, wśród nich znanym wokalistą Tonym Benettem. (…)

W swoim wystąpieniu Jego Świątobliwość wyraził się z uznaniem o kwalifikacjach Khyongla Rinpocze nazywając go szczerym i wykształconym lamą, powiedział, że obaj byli uczniami tego samego nauczyciela – Linga Rinpocze. (….)

Wyraził również uznanie dla Richarda Gere, nie tylko za jego zainteresowanie tybetańską duchowością, ale również za poparcie udzielane słusznej sprawie tybetańskiej. Jego Świątobliwość nazwał go: „niezmiennym przyjacielem Tybetu.”

Jego Świątobliwość zaprosił następnie zgromadzonych do zadawania pytań. Na pytanie o to, czy w codziennej praktyce można wykonywać zamiast pełnej wersji sadhany, wersję skróconą, Jego Świątobliwość odpowiedział, że można. Zacytował mówiące o tym wersy z pism buddyjskich. Inne pytanie dotyczyło problemu sekciarstwa w buddyzmie tybetańskim i tego, w jaki sposób sobie z nim radzić. Jego Świątobliwość przedstawił najpierw w ogólnych zarysach kwestię różnic pomiędzy religiami, a następnie przeszedł do szczegółów.

Jego Świątobliwość powiedział, że to zagadnienie można rozpatrywać na dwóch poziomach. Po pierwsze, wszystkie główne religie światowe różnią się pod względem poglądów filozoficznych, lecz jednocześnie zawierają podobne przesłanie miłości, współczucia, itd. Jego Świątobliwość przytaczając własne doświadczenie, zasugerował słuchaczom, aby mieli pozytywny stosunek do wszystkich tradycji religijnych. Powiedział, że posiada wiarę we własną religię – buddyzm, ale jednocześnie szanuje, docenia i podziwia wszystkie inne tradycje. Kiedykolwiek ma taką możliwość odwiedza meczety, kościoły, świątynie hinduistyczne i inne miejsca kultu religijnego.

Po drugie, istnieją dwie główne tradycje buddyjskie – palijska i sanskrycka i jako buddyści powinniśmy posiadać wiarę w obydwie z nich. W tradycji mahajany mamy buddyzm chiński, japoński, koreański oraz tybetański, i wszystkie te tradycje mają swoje źródło w Szkole Nalanda. W buddyzmie tybetańskim wyróżniamy szkoły Nyingma, Kagyu, Sakya, Geluk and Jonang, każda z nich wynika z tradycji Nalanda.

Jego Świątobliwość Dalajlama powiedział, ze podobnie jak wszyscy jego poprzednicy, jest zwolennikiem podejścia niesekciarskiego. Wspomniał pierwszego Dalajlamę, który otrzymał nauki od mistrzów Kagyu i Sakya, drugiego Dalajlamę będącego również mistrzem niesekciarskim, a także trzeciego Dalajlamę, który otrzymał nauki Sakya. Powiedział, że piąty Dalajlama otrzymał nauki Kagyu, podczas gdy siódmy Dalajlama podążał jedynie ścieżką tradycji Geluk. Dalajlama XIII także popierał podejście niesekciarskie. Jednakże, jak powiedział Jego Świątobliwość, w buddyzmie tybetańskim istnieje tradycja debaty krytycznej, której uczestnicy wyrażają różne punkty widzenia. Dodał, że byli mistrzowie, którzy krytykowali Tsongkapę, a sam Tsongkhapa, jakkolwiek używając łagodnego języka, wypowiadał się krytycznie o poglądach innych.

Następnie Jego Świątobliwość udał się do swojej rezydencji. (…)

Bhuchung K Tsering International Campaign for Tibet

Tłumaczenie: J.S

źródło: www.dalailama.com więcej informacji: www.dalailama.com